بياع الكلام
قال الشاعر :
راجل معدى على البياع
الكلمة بمية فى المذياع
انشغل باله موش جواع
كان الزمن للشرى مراضيه
١- ساعة الحظ اسعد بيها
٢ - حب الصاحب لوكان ديبه
٣ - واوعى تخون من آمنك ليه
سبح الراجل فى الملكوت
ظن اليوم هيجله الموت
كان مستغرب من الحواديت
قال اروح ارتاح فى البيت
شاف فى طريقه طبل وظيطه
كانت لصاحبه لوداعتة لحجة
بارك ليه قام ووصى عليه
يراعى الغيط والبيت والحجه
سافر الحج بوصية لصاحبه
يشوف البيت ويقضى مصالحه
ساقت الحجه دلالها عليه
شافته طيب ويدارى العيبه
كانت الذكرى حاضره بذهنه
مرضيش يجاربهاوشيطانه يوزه
وصل الحج البيت من حجه
رمتله الحجه الكدب فى عبه
صدق كلامها لتخلص منه
يروح الطاحونه قوام بالغله
يطحن ليهم ويستنوا الغيبة
اللى يروحها يحظى بالموته
كان على القدوس فارد مواله
جالوا بنتين يشوفوا احواله
وحده جميله بيضه بجاره
والتانيه سوده بانياب قدامه
طالبه الحلوة الانس شويه
طول الليل شغال بالنية
مين اللى فينا احلا من التانية
قال الجمال بالروح ياعينيه
راحوا يشوفوا اللى حصله
لقيوه شغال باسنانه واديه
لسا ما متش ياحصره عليه
كانت الطاحونه حنونه عليه
بعتوه يجيب العيش بالرميه
وصوا الفران بوصيه غبيه
اللى يجيلهم يشيلوا هدومه
وجوه الفرن يتزق فى حميه
كان فى طريقه زمر لفرحه
قام اتحزم وتاه بالرقصة
اتاخر خبره قالوا فيه ايه
منتظرة الحجه تلاقى هدومه
قلقت طارت بسؤالها عليه
قاموا خدوها تنفيذ لوصية
سلبوا هدومها وذقوها لجوه
داخل الفرن جمرة حمية
خلص الفرح بعد شويه
افتكر العيش للحج يجيه
بعتوا معاه هدوم الحجه
شاف الحج هدومها بعينه
قاله استتنى احكيلى القصه
قاله انا اشتريت تلات كلمات
كان تمنهم تلات ميات
الاولى : ساعة الحظ ما تتعوضتش
التانيه :حب الصاحب
لوكان ديبه ما تتعضعطش
التالته : اوعى تخون ما هتنضمش
واللى يحفر حفرة لسوء ما هيسلمش
احمد الشريف حسين
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق