بُذُور الحُب
بقلمي يحيى حسين
ست شهور عَدُّوا عليَّ
منور قلبي بشعاع نوره
يشفي جروحي بلسم روحي
كان للقلب غُنَاه عُصْفُورُه
ولمَّا يِجِي الليل ويْروُّح
يُشرق قلبي بضي بدوره
لكن فجأة لقيته اتغيَّر
شُفت يا قلب جَفَاه وغروره
وبعد ما دُقت هواه وحنانه
دُقت مرارة هجره وجُوره
علقم ذاب في وريدك لكن
جوه وريدك ناسي بذوره

ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق